Vensters naar Vroeger neemt je mee op een tijdreis door de geschiedenis van deze bijzondere plek. Verspreid in de oude kloostergang bevinden zich vier ramen. Wie door de ramen kijkt, kijkt niet naar buiten, maar rechtstreeks naar het verleden.
Makers
Concept & Animatie: Marieke van der Burg & Puck de Haan
Raamframes: Quinten Lokhorst
Achter elk raam speelt een korte film waarin historische beelden uit een specifieke tijdsperiode te zien zijn. Zo ontdek je hoe deze plek, de Oudegracht 245, in de loop van 800 jaar is veranderd — van regulierenklooster tot voormalig poppodium Tivoli.
De films zijn samengesteld uit uniek archiefmateriaal, afkomstig van Het Utrechts Archief & De Rijksstudio van het Rijksmuseum. Samen vormen ze een voorstelling van de tijdsperiode. Door moderne animatie en herkenbare details ontstaat er een speelse, bijna magische verbinding tussen verleden en heden. Kijk en ontdek de verhalen achter deze muren.
Tussen 1248 en 1267 werd tussen de Oudegracht en de Springweg het Regulierenklooster gesticht door de Zakbroeders. Het klooster werd in 1292 overgenomen door regulieren die leefden naar de regel van Augustinus. Na de Reformatie van 1580, toen het katholieke geloof min of meer werd verboden, werd het kloostercomplex door de monniken verlaten.
Twee jaar na de Reformatie werd het klooster door het stadsbestuur opgeheven en betrokken door het Burgerweeshuis. In de loop der jaren werden de gebouwen aangepast. Daarbij was het van belang dat de meisjes en de jongens goed van elkaar gescheiden bleven. Zo kwamen de jongens via de ingang aan de Oudegracht binnen, terwijl de meisjes door de poort aan de Springweg naar het weeshuis gingen. De kerk werd als Weeskerk een onderdeel van het nieuwe complex.
In 1925 kocht de Nederlandsche Vereeniging voor Spoor- en Tramwegpersoneel (N.V.) het rijksmonument, waardoor het pand bekend werd als het N.V.-huis. Op de plek van de kloosterkerk werd een toneelzaal gebouwd, die in 1930 en 1931 werd gebruikt als bioscoop. In de eerste dagen van de Tweede Wereldoorlog werd het pand ingezet om vluchtelingen en terugtrekkende soldaten uit Oost-Nederland op te vangen.
Uiteindelijk kwam het gebouw in de jaren zeventig leeg te staan. In 1981 werd het gekraakt door Komitee Tivoli, kort nadat hun toenmalige onderkomen was afgebrand. De kraak leidde tot veel rellen en commotie in de stad. Hierdoor besloot de gemeente Utrecht de concertzaal uiteindelijk te verbouwen en te subsidiëren.
Zo werd Tivoli Tijdelijk tenslotte Tivoli. Met jaarlijks tussen de 250.000 en 300.000 bezoekers behoorde het tot de grotere poppodia van Nederland. In 2014 fuseerde Tivoli met Muziekcentrum Vredenburg en verhuisde het naar een nieuw pand in het stationsgebied van Utrecht.
Voor deze films zijn foto’s en video’s gebruikt uit verschillende archieven en bronnen. Klik hier voor de specifieke credit lijst.